Ruige herfststormen? Niets daar van!
Het weer heeft zich dit najaar perfect aangepast aan mijn behoeftes. Prachtig licht, schitterende kleuren, heerlijk grondige geuren van herfstblad dat vergaat. Perfect weer om rustig te tuinieren waarbij je zomaar het blad bij elkaar kunt vegen zonder dat het je direct weer om de oren vliegt. Heel ongebruikelijk. Af en toe sta ik stil om de stilte te horen. Langzaam neerdwarrelend blad maakt hoorbaar geen geluid. Zelfs de vele vogels lijken zachter te vliegen, te landen en te tjilpen. Behalve de halsbandparkieten dan.
Het lijkt er op dat iedereen om me heen zich aanpast aan die rust. Zich bijna overrompeld voelt. Bang om de rust te doorbreken. Het lijkt zelfs over te slaan naar politiek Den Haag waar momenteel wat minder geschreeuw is dan anders. Of verbeeld ik me dat? Misschien wel omdat ik minder geschreeuw -maar wel zachtjes- toejuich?
Ik drink m’n koffie en wat later m’n wijn -beide hebben bij de herfst passende grondtonen- met kleine aandachtige slokjes buiten in de vergankelijkheid van het najaar. Ik bedenk me dat deze vorm van vergankelijkheid wat mij betreft nog lang mag duren. Het is een tempo wat ik goed kan volhouden ……
Dat is echt een voorrecht van deze leeftijd. Tijd en aandacht hebben in ruime mate. Heerlijk.
Dat het jullie maar net zo goed mag bevallen als het mij doet.
Rob Franse, 8 november 2025
Mooi hoor Rob!