Niet ‘iemand zijn’ maar ‘IETS GEREGELD KRIJGEN’. Zo los je dat op in het algemeen belang!

Minister zijn of voldoende woningen gebouwd krijgen?

Stoere praat of stilletjes leveren?

Voorop gesteld dat ik donders goed weet dat het vaak kan helpen om ‘iemand te zijn’ om ‘iets voor elkaar te krijgen’ zie ik steeds vaker mensen met vooral de intentie om lekker belangrijk te zijn en er bij te horen -inclusief de stoere praat- dan dat men samen probeert tot de beste oplossing voor iedereen te komen.

Vaak is zo iemand te herkennen aan opmerkingen als ‘dat punt van mij hebben we door mijn toedoen toch maar mooi voor elkaar gekregen’……. Dat het slechts bij woorden blijft blijkt pas later en is dan gegarandeerd de schuld van anderen.

Ik was in eerste instantie blij met de actie van Klaas Dijkhoff en Voor Ons Nederland. Net zo goed als ik blij was met ‘Nederland 2040 een toekomstbeeld’. Of de Onderstroom van Jan Rotmans. Zo ook met meerdere redelijke mensen die verstandige dingen denken, zeggen en schrijven. De laatste tijd gelukkig steeds vaker.

Maar het gaat uiteindelijk om DOEN.

Waar je bij veel instellingen en bedrijven een leemlaag hebt net onder de hoogste leiding daar hebben we bij het landsbestuur een leemlaag in de vorm van een Tweede Kamer.

De Tweede Kamer is ‘democratisch’ gekozen door burgers met de beste bedoelingen maar zonder voldoende kennis van zaken. Daardoor wordt er vaak gestemd op degene met de best gebrachte mooie praatjes. Niemand van de stemmers kan voldoende beoordelen of die praatjes haalbaar zijn. Of wenselijk in die vorm. Of uitvoerbaar. Het is stomweg te complex en wij allen zijn te gevoelig voor onze eigen bubbels en meningen. Bovendien zijn we vaak een tikje vooringenomen en wantrouwig.

Daarom zou het beter zijn wanneer we kiezen uit verschillende plannen in plaats van op personen. Plannen die goed uitgedacht zijn, het algemeen belang dienen en getoetst zijn op haalbaarheid en uitvoerbaarheid. Plannen die bijvoorbeeld ingebracht zijn door Voor Ons Nederland, de schrijvers van Nederland 2040, etc. en vervolgens door een burgerberaad zijn besproken. Op die manier is bovendien iedere stemmer eindelijk hetzelfde geïnformeerd!

Op basis van die gekozen plannen kunnen we dan gaan stemmen op personen en/of partijen waarbij kandidaten dan vooral duidelijk moeten maken waarom zij het meest geschikt zijn om die plannen uit te voeren, te controleren en bij te schaven waar nodig. Waarom juist zij goed zijn in samenwerken. Dat ze niet alleen kennis en kunde hebben maar ook wijsheid.

Ik vrees dat veel politici die iemand willen zijn dit niets zullen vinden. Mediabazen zullen vast vinden dat het minder spannend wordt (die lichten ‘het met elkaar oneens zijn’ wel erg graag uit).

Maar wij als burgers? Als stemmers?

Rob Franse, 20 juni 2025

Redelijk, stabiel en deskundig graag!

Dus niet zo rechts of links mogelijk! Het kabinet was nog maar net gevallen (over iets op het gebied van samenwerken en je zin niet krijgen) of er werd op een nare en ongemanierde wijze gezwartepiet en gepolariseerd. Fractieleiders van grote partijen voorop.

Snapt men dan totaal niet dat je voor de vorming van een nieuw kabinet samenwerking nodig hebt? Elkaar nodig hebt? Dat dit staat of valt met tenminste een stukje fatsoen? Met werkelijk naar elkaar luisteren?

Volgens mij wil het merendeel van de Nederlanders een stabiele politiek. Weten waar we aan toe zijn en wat we kunnen verwachten. Geen politici die hun eigen regels maken maar handelen binnen de regels van de rechtstaat. Zouden ze ook stomweg door rood rijden? Omdat zij nu eenmaal vinden dat het in hun geval en gezien de situatie ‘nodig’ is?

Het geldt helaas niet alleen voor Nederland. Wijze ‘oude’ mannen zijn ingeruild voor boze zwaar polariserende vaak oude mannen met hun stokpaardjes (was de definitie van oorlog niet ‘gefrustreerde oude mannen die jonge mannen de dood insturen’?). Goede jonge mensen stellen hun gezinsleven boven de politiek (en begrijpelijk). De kunst van overleggen is verleerd en is vervangen door steeds ergere ongemanierdheid die op zo’n wijze wordt verpakt dat je er wellicht de media mee haalt.

We staan erbij en we kijken ernaar. We proberen er niet teveel aandacht aan te besteden want het levert vaak helemaal niets op, anders dan heel veel ergernis en ongeloof. Totdat we weer mogen stemmen. Dat zal een flink deel van ons gegarandeerd fout doen omdat politici en media nu eenmaal erg slim zijn in het ons ‘bespelen’ en wij nu eenmaal altijd onvoldoende geïnformeerd zijn.

Het ons ‘bespelen’ is bij velen helaas een grotere kwaliteit dan degelijk besturen. Roeptoeteren levert kennelijk meer op dan samenhangende dossierkennis of luisteren naar deskundigen.

Ik stem volgende keer op iemand uit het midden. Wellicht iemand die op het oog een beetje saai is. Iemand die degelijk is en een brede kennis en kunde heeft. Iemand die wil en kan samenwerken. Dat sluit in ieder geval heel veel fractieleiders uit. Net als heel veel partijen natuurlijk die te radicaal links of rechts, te onkundig, te elitair of te veel one-issue/eendagsvlieg zijn. Dat maakt het makkelijk want dan zijn er nog maar 2 van de huidige 15 partijen over. Vervolgens de debatten overslaan want daarvan leer je hooguit wie de slimste debater is. En ten slotte bij die 2 overgebleven partijen nalezen in hun kandidatenlijst wie er als redelijk, stabiel en deskundig overkomt. Waarbij ik daarnaast vooral probeer te begrijpen wie goed is in relaties omdat ik denk dat dit veel zegt over iemand. Klaar!

Nu maar hopen dat meer stemmers dit gaan doen. Het zal dan in ieder geval veel saaier worden voor journalisten maar dat heb ik er graag voor over.

Rob Franse, 5 juni 2025