Hoop doet leven.
Dan bedoel ik niet ‘hoop als uitgesteld lijden’ maar ‘haalbare hoop’. Haalbare hoop zou je kunnen omschrijven als kans op iets wat je graag wilt maar wat niet 100% zeker of onzeker is.
Klooien in de tuin, wat de lading beter dekt dan tuinieren, levert die hoop!
Er is altijd kans op bloei of nog mooiere bloei, desnoods van het onkruid tussen de tegels. Er is altijd kans op regen (goed voor de plantjes) of zon (lekker voor jou). Er is altijd kans op het zien van verschillende diertjes, van leuke vogeltjes tot minder leuke wespen.
Wanneer je zelf bovendien een beetje bezig bent in de tuin dan creëer je iets. Dat voelt altijd goed.
Wanneer het een tuin aan de straat betreft heb je altijd kans op een praatje of misschien zelfs een compliment.
Misschien moet ik ‘hoop doet leven’ aanpassen naar ‘hoop doet de tuin en jou leven’.
Héél belangrijk, het geklooi in de tuin neemt voor langere tijd wanhoop weg.
Mooi toch?
Rob Franse, 13 maart 2026
Weken van uitersten
Of het nou om het weer gaat, om de koersen van aandelen en goud, om verbindend of juist extreem confronterend gedrag, om Olympisch goud of niet eens mee mogen doen…..
Het is meer en extremer dan ooit tevoren tijdens mijn leven. Toch zou je er bijna aan wennen.
Maar onze mentale gesteldheid doet dat niet. Kán dat vaak niet.
Ik had deze weken het voorecht van een aantal mooie, stevige en verrijkende gesprekken.
Het voorrecht van een comfortabele omgeving om dat alles te verwerken.
Het gaat me steeds beter af, dat verwerken. Misschien wel omdat het juist nu moet?
Ik voel me daarbij gesteund door de beer Balou die door de dag heen altijd de ontspanning vindt.
Door grote beer uit het prentenboek grote beer en kleine beer op het einde van de dag.
Precies de andere soort kracht dan echte beren hebben (maar welke ik ook zeer waardeer).
Uitersten, zo vreselijk vaak, dat we er bijna aan gewend raken. Behalve diep van binnen dan.
Er staat ons qua weer gelukkig een fantastische week te wachten.
Die ga ik vól over me heen laten komen.
Lekker. Zin in!
Rob Franse, op de laatste februari dag van 2026
Het is meer en extremer dan ooit tevoren tijdens mijn leven. Toch zou je er bijna aan wennen.
Maar onze mentale gesteldheid doet dat niet. Kán dat vaak niet.
Ik had deze weken het voorecht van een aantal mooie, stevige en verrijkende gesprekken.
Het voorrecht van een comfortabele omgeving om dat alles te verwerken.
Het gaat me steeds beter af, dat verwerken. Misschien wel omdat het juist nu moet?
Ik voel me daarbij gesteund door de beer Balou die door de dag heen altijd de ontspanning vindt.
Door grote beer uit het prentenboek grote beer en kleine beer op het einde van de dag.
Precies de andere soort kracht dan echte beren hebben (maar welke ik ook zeer waardeer).
Uitersten, zo vreselijk vaak, dat we er bijna aan gewend raken. Behalve diep van binnen dan.
Er staat ons qua weer gelukkig een fantastische week te wachten.
Die ga ik vól over me heen laten komen.
Lekker. Zin in!
Rob Franse, op de laatste februari dag van 2026