Jij bent NIET zo oud als je je voelt

Dat is een vorm van wensdenken die jou aangepraat is door reclamemakers die slim inspelen op de behoefte van vooral jongeren en ouderen om voor altijd jong volwassenen te zijn die ‘er toe doen’ en ‘het zelf wel bepalen’. Omdat het kan…
Vindt je het dan gek dat er steeds meer mensen mentale problemen hebben? Dat er meer ongelukken gebeuren? Dat men zich miskent voelt? Zich af geserveerd voelt?

Ik las een mooi verhaal over ‘pro-ageing’. Een groeiende beweging die begon onder oudere Hollywood sterren en aan snelheid wint. Deze ouderen proberen niet langer er jong uit te zien maar er goed uit te zien, passend bij hun leeftijd. En met succes! Mijn echtgenote en ik ‘denken en doen’ in dezelfde lijn en voelen ons daar prima bij.
Merkwaardig is het dat deze succesvolle beweging zich lijkt te beperken tot het uiterlijk.
Koot en Bie zongen destijds ‘Alle oude lullen moeten weg, oude lullen zitten altijd in de weg’. Zoals bijna altijd hadden en hebben ze gelijk wanneer je hun cynisme en overdrijving weet te begrijpen. Ouderen kunnen namelijk vreselijk in de weg lopen (of fietsen) wanneer ze denken dat ze fysiek nog niets hebben ingeleverd. Hoe dom kun je zijn. Wat een misplaatste eigenwaan. Natuurlijk kun je lekker hard fietsen op zo’n E-bike. Dat is wat reclames vaak laten zien. ‘Kerngezonde’ ouderen samen op de E-bike. Er wordt echter niet bij verteld dat snel kunnen reageren op onverwachte situaties bij het ouder worden heel veel moeilijker -zo niet onmogelijk- is. Bij het ouder worden wordt nu eenmaal het reactievermogen, fysiek en mentaal, minder. Je wordt minder lenig, ook qua geest. Dat was al zo toen je zelf 30 jaar oud was en zuchtend naar betweterige zeventigers keek en dat is nog steeds zo. 70 is niet het nieuwe 50 maar het nieuwe 70!

Jongeren en zeker kinderen worden door diezelfde reclamemakers evenzeer opgeroepen hun behoefte om mee te doen direct in te vullen middels smartphones, social media en fatbikes. Vaak niet gehinderd door hun ouders.
Die ouders ‘snappen die wens wel’, willen dat ‘hun kind mee kan doen’ en willen ‘vooral van het gezeur af zijn’. Maar helaas, kinderen kunnen dat helemaal niet aan. Met geen mogelijkheid. Het is welbeschouwd een wonder dat er niet veel meer kinderen en jongeren zijn met mentale problemen of gebroken ledematen.

Wij mensen zijn zwakke wezens. Verleidingen zijn te groot en te gemakkelijk te verwezenlijken. Bovendien willen we voldoen aan beeldvormingen die bepaald worden door slimme reclamejongens.

Fijn hoor, wanneer je denkt te voldoen aan die beeldvorming. Maar wat een energie kost dat telkens weer. Wat levert dat veel mentale en fysieke ellende op.
Heb jij je weleens afgevraagd hoe lekker het zou zijn om ‘gewoon’ kind te zijn? Gewoon oud te (mogen) zijn? Nee? Ik heb bijna alle leeftijdsfases al meegemaakt én ze allemaal ten volle doorleefd. Dat voelde toen goed, dat voelt nu goed en terugkijkend voelt dat zeer goed.

Maak er wat van!

Rob Franse, 3 juli 2024

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *