Verwondering is het middel tegen wanhoop en chagrijn

De wereld, groot en klein, overlaadt me met chagrijn……….Toch geniet ik! Zowel van het nu, als over de verwachtingen die ik heb over de toekomst.

Ben ik dan ieder moment even gelukkig? Neen, natuurlijk niet. Afgelopen week bijvoorbeeld was er genoeg ellende te lezen. Ik heb boze en geïrriteerde mensen meegemaakt. Bij mij zelf ging ook niet alles altijd goed. In toenemende mate zie ik overheid, instellingen en bedrijfsleven idiote beslissingen nemen. De mate waarin we als individu, als onbetrouwbare kleuters behandeld worden, neemt buitensporige proporties aan.

En nee, ik wil dit niet verder uitleggen. Ik wil er niet eens over praten.

Wat ik wel wil vertellen is een aantal redenen waarom ik geniet en waarom ik hoop heb.

Afgelopen week begon met een prachtig gesprek tussen 4 mannen over Nietzsche. En dan met name over “Aldus sprak Zarathoestra”. Bijzonder dat ik me daar nooit eerder in verdiept heb. Nietzsche legt uit dat ieder mens zich, idealiter, ontwikkelt van kameel via leeuw naar het zich weer verwonderende kind. En dat er maar één echte tegenstander is: De draak (de draak symboliseert de verstikkende overheid, bureaucratie en andere beperkende zaken). Nu begrijp ik ook plotseling beter waarom veel mensen zich niet ontwikkelen tot leeuw en/of zich verwonderend kind. Middels hun opvoeding leren ze nauwelijks de lasten van de kameel te dragen; het blijven ezeltjes, soms zelfs met oogkleppen op. En dat soort ezeltjes zal altijd bang blijven voor de draak. Een beetje zeuren, een beetje door gaan, en mopperend doen wat de draak zegt. Zo kom je dus niet tot verwondering. Terwijl verwondering toch het absolute begin is tot verdieping, verandering en genieten.

Afgelopen donderdag was ik weer vol verwondering. We liepen gevieren, met hond, door het Vondelpark. Een volstrekt ongeregeld gebeuren in een prachtige lentezon. Zeer veel mensen en honden van volstrekt verschillende soort, ieder met hun eigen authenticiteit, in complete harmonie met elkaar en de omgeving. Het grote geheim naar mijn smaak: Niemand die een ander regels oplegde!

Ik denk te begrijpen hoe en waarom de wereld, onze wereld, is zoals die nu is. Daar wordt je niet altijd even vrolijk van, maar door me er in te verdiepen begrijp ik het wel. En middels dat begrip is er ook minder reden tot boosheid. Nog sterker: De boosheid neemt af.

En bovenop die afnemende boosheid begin ik ook steeds beter te begrijpen waarom een heel aantal zaken die nu niet lekker gaan, straks zullen verbeteren. Wij mensen, en zeker de groep onder de 30, leren stukje bij beetje de draak beter te begrijpen. We herkennen niet alleen haar grootte, maar ook haar zwakheden. Let op: Er staan straks nieuwe Sint Jorissen op om de draak te verslaan, of in ieder geval terug z’n hok in te krijgen. Sint Joris staat namelijk pas op, op het moment dat de draak echt vervelend wordt……..

Dus er is hoop? Ja, er is hoop. Kunnen we dan nu al genieten? Ja, wanneer we de hoop laten prevaleren boven de angst van “wat een ellende en alles wordt steeds slechter”. Na regen komt zonneschijn. En met de regen van gisteren en vandaag zie je Nederland met het uur groener worden. En dus hebben we straks wanneer de zon weer schijnt niet alleen zon, maar ook meer groen; en wellicht bloei.

Verwonderen-verdiepen-samen-bouwen-en genieten…………..

Dag chagrijn, dag draak. Kom maar op. We maken onze fantastische wereld zelf fantastisch.

 

Rob Franse, 26 april 2014

 

2 gedachten over “Verwondering is het middel tegen wanhoop en chagrijn”

  1. Hoi Rob. Ja, dat was een goede avond!. De draak, oftewel hij die zegt “Jij moet!”

    We moeten van alles van velen, steeds meer. Althans dat is wat velen van ons zo ervaren..

    Dicht bij “Jij Moet”, staat “jouw moed”, de moed om dat moeten ter discussie te stellen en om het zo nu en dan aan te vallen. De prikkels dagen ons daartoe uit. En ik denk dat ik, wanneer ik mijn moed erop loslaat, als ik hem als het ware toesta, als die van de leeuw, dat ik dan daarna als vanzelf de ruimte creëer om me met dat mooie en onschuldige spel dat leven heet in die ruimte te vermaken.

    En ik denk dat het niet alleen goed is voor mij, wanneer ik dat doe….

    ik wens ons veel “moed” en weinig “moeten” toe. Kom op!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.