Zelfspot: Het universele top medicijn!

Ik eindig dit artikel straks met een aantal simpele voorbeelden om aan te tonen dat zelfspot bovendien eenvoudig en gratis is.

Maar eerst de aanleiding! De wereld en jij zijn in korte tijd eindeloos veel complexer geworden. Zo complex dat er geen overheid meer is die effectief weet te re(a)geren. We zitten wereldwijd middenin een paradigma shift en niemand weet de uitkomst. Uiterst interessant om te beschouwen maar niet altijd even effectief voor jouw eigen welbevinden. Jouw eigen welbevinden (en dat van de jouwen) staat onder druk. Daar zijn vele steeds complexere redenen voor waarbij het de een beter lukt om daar voor zichzelf invulling aan te geven dan de ander.

Wat mij, als Dionysisch pessimist, Bourgondiër en levensgenieter bijzonder goed helpt is m’n zelfspot. Er is weinig wat het leven bijna direct wat lichtvoetiger kan maken. Je kunt het bovendien geheel alleen doen. Ofschoon het uitspreken van zelfspot naar anderen vaak vele malen effectiever is. Vlotte kans dat de ander(en) direct ook lichtvoetiger naar jou en zichzelf worden. Een gulle lach en relativering liggen op de loer.

Een aantal voorbeelden:

Ik wil altijd ‘bij’ zijn met alle mogelijke informatieverwerking. Daarom heb ik zo’n hekel aan Whatsapp, Twitter en meer van dat soort gein. Tot ik me realiseer dat niemand me kan dwingen om direct te lezen. Dat doe ik met de post, de krant en de Email immers ook niet. Whatsapp is toch geen postbode die ongevraagd het huis binnenkomt en me dwingt om direct te lezen? Nou dan. Waar maak ik me boos om?

Ik vertel anderen wel erg graag, uitgebreid, hoe je moet denken en hoe je je dient te gedragen. Alsof ik mezelf perfect gedraag! (iets met te veel roken, te nadrukkelijk praten, te aanwezig zijn, het beter weten…..). Ik red mezelf weleens door te zeggen dat ik beter voor wat te drinken kan gaan zorgen zodat anderen ook wat kunnen zeggen.

Met regelmaat doe ik iets doms. Zeg ik iets verkeerds. Zit ik mezelf in de weg. Maak ik denkfouten. Verval ik in somber gepeins. Vroeger verstopte ik dat; of praatte er in ieder geval niet over. Tegenwoordig roep ik regelmatig met een flinke lach hardop ‘Hoe dom kun je zijn!’.

Heel effectief is het voor mij om toe te geven dat ik een flink aantal dingen niet meer kan. Of slechter kan dan vroeger. ‘Het is de leeftijd meneer. U moet wat harder praten’. Of, op het gebied van automatisering en digitalisering: ‘Ik ben nu eenmaal een ouwe……’. Het geeft mij berusting …..

Zelfspot helpt mij. Het helpt me in m’n gedachten en in m’n doen en laten. Het helpt me ook in situaties met anderen. Door m’n houding en gedrag word ik door menigeen al snel gezien als ‘arrogante Amsterdammer’. Ik beken dan onmiddellijk schuld. Ik hoop dat het ontwapent. Mij helpt het in ieder geval. Soms komt het zelfs zo ver dat ik denk dat ik me wat bescheidener (dat woord moest ik opzoeken in de Dikke van Dale) zou kunnen opstellen.

Zo, tijd voor een biertje en een verse sigaar. Omdat ik het verdiend heb. Ik grinnik er bij omdat ik weet dat ik een stom excuus aanvoer om lekker een biertje te gaan drinken.

Zelfspot dus. Het maakt het leven voor mij wat lichter en aangenamer. Daarnaast hoop ik op die manier prettiger gezelschap te zijn. Iets wat ik kennelijk belangrijk vind. Ook daar zou ik natuurlijk de spot mee kunnen drijven. In plaats daarvan zou ik bijvoorbeeld kunnen proberen de wereld te redden. Of zo iets……. Bespottelijke zelfoverschatting dus.

Rob Franse, 16 juli 2019

Eén gedachte over “Zelfspot: Het universele top medicijn!”

  1. Leuk stukje ik herken me in mijn zelfspot,daar ben goed in
    en het helpt je leven te zien met een knipoog !

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.