Sinterklaas probleem

Om met de deur in huis te vallen: Moet ik op 5 december om 18.30 uur naar de Grand Prix kijken of moet ik om 19.00 naar het voetbal kijken?
Max zou zomaar wereldkampioen kúnnen worden. Dát wil je niet missen.
En het voetbal, met bord op schoot, wil ik ook niet missen. Anders raak ik uit m’n ritme.
Daarna wordt het ook al lastig: Kiezen tussen Maestro of Expeditie Robinson of World cup schaatsen.
Bah, kan er in dit land dan nooit iets goed geregeld worden?

Wat heerlijk eigenlijk om je te buigen over dit soort problemen. Best complex hoor want de Sinterklaasviering moet ook nog ergens ingepast worden. Dit jaar met extra moeilijke vragen zoals wel of geen mondkapjes, wel of niet testen, wie mogen er bij zijn en wie niet, wie is er allergisch voor wat en hoe voorkomen we dat iedereen misselijk wordt van al het snoepgoed.
Dit soort vragen drukken zo heerlijk de problemen weg over zaken als zwarte piet, witte piet of geen piet. De eerlijkheid van Sinterklaas. Welk gedicht maak je voor wie en wat schrijf je vooral niet in het gedicht (terwijl je dat best graag zou willen).
Zo’n overvolle avond voorkomt, ook al zo heerlijk, discussies over vaccinaties, kabinet formaties, demonstraties en de wereldproblemen in het algemeen.

Steeds meer vragen, steeds minder zekerheid.
Steeds meer keuzes, ook al omdat we alles lekker zelf willen bepalen.

Zo zat Sint zat eens te denken,
wat zal ik dit jaar schenken.
En ook de Kerstman zei,
hoe krijg ik de mensen weer blij.
Barmhartigheid, rust en vrede is wat wij voor jullie wensen,
Voor jou en alle andere mensen.
Daarvoor moet je vooral zelf iets doen,
Daarvoor alvast van afstand een dikke zoen.

Rob Franse, 5 december 2021

Slap gelul

Neem het me niet kwalijk dat ik het zo zeg. Polderen is mooi. Iedereen te vriend houden ook. Maar zachte heelmeesters maken stinkende wonden.

Minstens zo erg is het dat die wonden er lang over doen om te genezen.

Soms moet je pijn nemen. Bijvoorbeeld bij een tandartsbehandeling. Lekker zonder verdoving. Even flink pijn maar daarna is het over ook. In tegenstelling tot een verdoving waar je nog urenlang last van hebt. Zo gaat het bijvoorbeeld ook met financiële pijn. Wil je jarenlang bungelen of neem je de pijn en start je opnieuw?

Na de persconferentie hoorde ik een journalist(e) van de NOS een vraag stellen waarbij ik dacht ‘die kun je zelf beantwoorden’. ‘Doe niet zo interessant’. Waarop Rutte z’n bekende toontje aansloeg. Hij had ook kunnen zeggen ‘Het is duidelijk dat ik heb gezegd wat ik heb gezegd’. ‘Volgende vraag graag’.

Maar nee. Voor de zoveelste keer wordt er door de overbekende heren Rutte en De Jong 20 minuten gepraat waarin een rijstebrij aan boodschappen verpakt is die stomweg niet, of slechts zeer ten dele, overkomt. Om vervolgens veel te geduldig door te praten met het journaille.

Volgens mij vertel je op hun niveau een visie (….). Of helemaal niets. En vertel je op een ander niveau, gericht op de doelgroep, de boodschap. In een taal die de ontvanger begrijpt.

Of ik nog luister? Nauwelijks. Het is mij al vele jaren duidelijk dat het beter is om de boodschap te lezen dan te beluisteren. Het scheelt niet alleen ergernis maar het zit ook niet zo geplakt aan een ‘bepaalde’ uitstraling. Een uitstraling die uiteindelijk irriteert.

Wie ik wel met interesse las vandaag? Herman Tjeenk Willink!

Kennelijk ben ik een van de weinigen want al veertig jaar lang praten vele politici met hem, horen hem aan en doen alsof ze luisteren. Maar er wat mee doen?

Zo wordt eens te meer bevestigd dat je tegenwoordig zeer zelfredzaam moet zijn. Dat is verdraaid oneerlijk want voor velen geldt dat dit een forse stap te ver is. Niets om je voor te schamen. Totaal niet! Ik ben alleen zo bang dat de niet zelfredzamen nog meer tegen slap gelul aanlopen dan ik. Of, mogelijk nog erger, tegen regels en/of betweters.

Mijn boodschap? Niet lullen maar poetsen!


Rob Franse, 26 november 2021